η ιστορία συνεχίζεται…

October 8, 2006 at 5:31 am | Posted in Uncategorized | Leave a comment

μια φορά και ένα καιρό ,

Σε ένα λιβάδι ήταν ένα δένδρο με νόστιμα φρούτα. Αρχικά τα φρούτα του δεν είχαν ωραία γεύση αλλά πολλοί άνθρωποι το φρόντισαν και τελικά τα φρούτα έγιναν τόσο νόστιμα. Στο δένδρο υπήρχε μια πινακίδα που έγραφε «ελεύθερο». Επειδή πολλοί άνθρωποι το φρόντιζαν μαζί ο οποιοσδήποτε μπορούσε να πάρει όσα φρούτα ήθελε. Οι άνθρωποι που πίστευαν ότι τα φρούτα δεν ήταν αρκετά μπορούσα να φυτέψουν το δικό τους δένδρο.

Μια μέρα ένας επιχειρηματίας περνούσε από το κοντινό χωριό και έφαγε από τα φρούτα και είπε «αυτό είναι πολύ νόστιμο!». Εντυπωσιάστηκε από την γεύση και φύτεψε ένα κλαδί του. Έβαζε λίπασμα κλάδευε το δένδρο. Φρόντιζε το δένδρο για αρκετό καιρό. Μετά από χρόνια και αυτό έβγαλε νόστιμα φρούτα.

Ένας νεαρός που λάτρευε τα φρούτα σκέφτηκε «αυτά τα φρούτα θα πρέπει να είναι νόστιμα γιατί αυτός ο άνθρωπος τα φροντίζει τόσο πολύ» , και πήγε στον επιχειρηματία για να του ζητήσει να τα μοιραστεί μαζί του. Ο επιχειρηματίας είπε «εγώ φρόντιζα το δένδρο, έτσι δε θα σου δώσω φρούτα δωρεάν.» Ο νεαρός παραπονέθηκε «το πήρες από το ελεύθερο δένδρο», όταν ο επιχειρηματίας του απάντησε «Ήταν ελεύθερο και τώρα είναι δικό μου, έτσι είμαι ελεύθερος να κάνω ότι θέλω.»

Ο επιχειρηματίας περίφραξε το δένδρο του για να σταματήσει τον κόσμο να παίρνει φρούτα χωρίς την άδεια του. Από την άλλη μεριά, έβγαζε πολλά λεφτά πουλώντας κλαδιά από το δένδρο σε μεγάλες τιμές στην κοντινή πόλη.
Ό νεαρός πρόσθεσε μια πρόταση στην πινακίδα στο δένδρο που φρόντιζε όπως έτσι:
«Ελεύθερο. Όμως όταν καλλιεργείτε δένδρα από αυτό μην ξεχνάτε να βάζετε μια πινακίδα όπως αυτή.» Και το φρόντιζε το δένδρο πάρα πολύ. Κάποιοι χωρικοί είπαν: «αυτός ο νέος κανόνας είναι περίπλοκος, είναι ενοχλητικό.» Άλλα κάποιοι που είχαν ακούσει για τις μεθόδους του επιχειρηματία είπαν «χωρίς το νέο κανόνα θα χάναμε το ελεύθερο δένδρο μας» και βοήθησαν το νεαρό ποιο ενεργά.

‘Όταν οι άνθρωποι καλλιεργούσαν δένδρα έπρεπε να βάλουν την ίδια πινακίδα με το νεαρό αλλά ο αριθμός το δένδρων συνέχιζε να αυξάνει. Ποτέ δε μειώθηκε. Έτσι, τα δένδρα με τον λίγο μπερδεμένο κανόνα αυξανόταν σιγά-σιγά. Μερικά χρόνια αργότερα, η κοντινή πόλη άρχισε και εκείνη να καλλιεργεί δένδρα με τον ίδιο κανόνα. Ένας έμπορος παρέδιδε τα φρούτα του δένδρου αυτού δωρεάν και έκανε και μαρμελάδα που την πουλούσε και ξόδευε τμήμα των εσόδων του στη φροντίδα των δένδρων αυτών.

‘Όταν όλος ο κόσμος άρχισε να καλλιεργεί τέτοια δένδρα ο καθένας μπορούσε να πάρει όσο φρούτα ήθελε. Οι άνθρωποι που ήθελαν να τους παραδίδουν φρούτα ή μαρμελάδα έλεγαν «εάν τα αγοράσουμε προτιμάμε να τα αγοράσουμε από εκείνους που φροντίζουν τα ελεύθερα δένδρα αντί να τα πάρουμε από τον επιχειρηματία.»

Και τελικά, όλος ο κόσμος σταμάτησε να αγοράζει φρούτα η μαρμελάδα από τον επιχειρηματία που μονοπωλούσε το αποτέλεσμα τις φροντίδας των δένδρων που πολλοί πρόσεχαν μαζί.

το παραμύθι αυτό γράφτηκε για να εξηγήσει τις άδειες GPL με απλά λόγια και είναι μετάφραση του αντίστοιχου παραμυθιού (PDF) του Yutaka Kachi.

επίσης δείτε και την αντίστοιχη ιστορία που αναλύει το ανοιχτό λογισμικό εν γένει
καθώς και την ιστορία για την πρωτοβουλία OSI

Advertisements

Leave a Comment »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.

%d bloggers like this: